ⓘ Free online encyclopedia. Did you know? page 139




                                               

Λάχεση

Η Λάχεση ήταν μία από τις τρεις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν η μεσαία αδελφή, οι άλλες δύο ήταν η Κλωθώ και η Άτροπος. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου ήταν κόρες της Νύχτας. Σύμφωνα με άλλη πηγή όμως ήταν κόρες της Θέμιδος και του Δία ...

                                               

Λιταί

Οι Λιταί στην ελληνική μυθολογία ήταν θεότητες με ηθική λειτουργία. Ηταν η προσωποποιήση των δεήσεων και των ικεσιών, των "προσευχών θλίψεως και μετανοίας".

                                               

Μώμος

Μώμος είναι το όνομα αρχαίου, ίσως ασήμαντου, θεού της Ελληνικής μυθολογίας, που εκδιώχθηκε από τον Όλυμπο επειδή αμφισβήτησε τον θεό Δία. Είναι ο θεός της χλεύης και του σκώμματος, της ειρωνείας και του σαρκασμού, προσωποποίηση της κοροϊδίας και ...

                                               

Μαινάδες

Στην ελληνική μυθολογία οι Μαινάδες ήταν νύμφες που παρουσιάζονται ως συντρόφισσες και συνοδοί του θεού Διονύσου. Η λέξη μαινάς εμφανίζεται στον Όμηρο, όπου συσχετίζεται με τη μανία. Και πράγματι, το κυριότερο χαρακτηριστικό των Μαινάδων ήταν η ε ...

                                               

Μαρσύας

Στην ελληνική μυθολογία ο Μαρσύας ήταν ένας Σάτυρος από τη Φρυγία. Ο Μαρσύας ήταν δεξιοτέχνης στον αυλό και προκάλεσε τον θεό Απόλλωνα σε σύγκριση της μουσικής τους τέχνης. Ο Απόλλωνας έπαιξε Λύρα και οι Μούσες και ο Μίδας, που ήταν κριτές της μο ...

                                               

Μέγαιρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέγαιρα δεν πρέπει να συγχέεται με τη Μεγάρα είναι γνωστή η μία από τις Ερινύες, τις θεότητες που προσωποποιούσαν τις τύψεις, στην παράδοση κατά την οποία αυτές είναι τρεις, όπως για παράδειγμα στον Ευριπίδη. Η ...

                                               

Μοίρες

Η πρώτη Μοίρα, η Κλωθώ, "αυτή που κλώθει", γνέθει το νήμα της ζωής, η δεύτερη, η Λάχεσις, το ξετυλίγει, ενώ η τρίτη, η Άτροπος το κόβει, όταν έρθει η ώρα. Σημειωτέον ότι οι έννοιες παρελθόν, παρόν και μέλλον δεν είναι παρούσες σε όλες τις πηγές.

                                               

Μολπαδία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μολπαδία είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα: Μία Αμαζόνα, ο τάφος της οποίας υπήρχε στην Αθήνα, πάνω στην οδό που ξεκινούσε από το Μουσείο και οδηγούσε στην Πειραϊκή Πύλη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ...

                                               

Μόρος

Ο Μόρος ήταν γιος της Νυκτός, της αρχέγονης θεάς της νύχτας. Ο Μόρος ήταν επομένως αδελφός των Μοιρών, οι οποίες έλεγχαν το πεπρωμένο. Αδέλφια του Μόρου ήταν επίσης ο Θάνατος και οι Κήρες, που αντιπροσώπευαν τη φυσική πλευρά του θανάτου οι Κήρες ...

                                               

Μορφέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μορφέας είναι γνωστός ένας από τους χίλιους γιους του Ύπνου, ή ένας από τους αδελφούς του, ώστε η Νυξ ήταν είτε μητέρα, είτε γιαγιά του Μορφέως κατα τον Ησίοδο. Άλλη εκδοχή παρουσιάζει ως μητέρα του, την Πασιθέ ...

                                               

Νέμεσις

Ελάχιστα γνωρίζουμε για τη Νέμεσι, αυτή την θεότητα, που προσδιορίζεται άλλοτε ως Ιχναίη, άλλοτε ως Αδράστεια ή Ραμνουσία. Η ετυμολογία, η ρίζα του ονόματος "νέμω", δήλωνε αρχικά τη δίκαιη διανομή, τη μοιρασιά που γίνεται βάσει νόμιμης εξουσίας. ...

                                               

Οινοπίων

Ο Οινοπίων στην ελληνική μυθολογία ήταν οικιστής και πρώτος βασιλιάς στη νήσο Χίο, προσωποποίηση του τρύγου, δευτερεύουσα θεότητα του αμπελιού και του τρύγου. Ήταν γιος του Διονύσου ή του Θησέα και της Αριάδνης. Από τους ίδιους γονείς είχε αδελφο ...

                                               

Όκνος

Στην ελληνική και τη ρωμαϊκή μυθολογία με το όνομα `Οκνος είναι γνωστή μία θεότητα ή θνητός αντιστοίχως που προσωποποιούσε τη νωθρότητα, τη βραδύτητα και τη ματαιοπονία πρβλ. τα επίθετα οκνός, οκνηρός. Ο `Οκνος μυθολογείται ως γιος της Μαντώς και ...

                                               

Ομόνοια (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ομόνοια είναι γνωστή μία θεότητα που προσωποποιούσε την ομόνοια και τη συμπόνοια μεταξύ των πολιτών. Η Ομόνοια γενεαλογείται ως θυγατέρα του Σωτήρος και της Πραξιδίκης, και αδελφή της Αρετής. Στην Ολυμπία υπήρχ ...

                                               

Όνειρος

Στην ελληνική μυθολογία Όνειρος ή Όνειροι ονομαζόταν θεότητα που αποτελούσε προσωποποίηση των ονείρων. Ήταν άγγελος του Δία ο οποίος τον έστελνε στους ανθρώπους την ώρα του ύπνου για να τους συμβουλεύσει, να τους καθοδηγήσει ή να τους κάνει γνωστ ...

                                               

Ουρανός (μυθολογία)

Ο Ουρανός ήταν, κατά την αρχαία Ελληνική μυθολογία, η προσωποποίηση του Ουράνιου θόλου και κυρίαρχος της πρώτης γενιάς στη Γη. Απολλόδωρος1.1.1: Οὐρανὸς πρῶτος τοῦ παντὸς ἐδυνάστευσε κόσμου.

                                               

Οφίων

Στην ελληνική μυθολογία, ο Οφίων ήταν Τιτάνας, μια από τις αρχέγονες θεότητες που μαζί με την Ωκεανίδα Ευρυνόμη κυβερνούσαν τον κόσμο πριν τους εκδιώξουν από τον Όλυμπο ο Κρόνος και η Ρέα.

                                               

Παλικοί

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Παλικοί είναι γνωστοί δύο δίδυμοι θεοί των Σικελών. Για τους Παλικούς ο τραγικός ποιητής Αισχύλος γράφει ότι λατρεύονταν ως δίδυμα παιδιά του Δία και της Νύμφης Θαλείας, θυγατέρας του θεού Ηφαίστου και της Αίτν ...

                                               

Παν

Ο Παν δημ. Πάνας είναι αρχαία ελληνική, ιδεατή, ανθρωπόμορφη δευτερεύουσα θεότητα, που ήταν συνυφασμένη με την "πανίδα" της Φύσης, άνθρωποι και ζώα σε μια αμφίδρομη σχέση προστασίας, αλλά και προσωποποίηση της γενετικής δύναμης της ζωής.

                                               

Πανδία

Η Πανδία, ήταν θεότητα της ελληνικής μυθολογίας και προσωποποίηση της φωτεινότητας της Σελήνης. Ήταν κόρη της Σελήνης και του Δία και αδερφή της Έρσας. Από τον Ομηρικό Ύμνο προς τη Σελήνη έχουμε: "Με αυτήν κάποτε έσμιξε σε κλίνη του Κρόνου ο γιός ...

                                               

Πανδώρα

Η Πανδώρα είναι αρχετυπική μορφή της ελληνικής μυθολογίας, όπου αναφέρεται ως η πρώτη θνητή γυναίκα, αιτία όλων των δεινών κατά τον Ησίοδο και αντίστοιχη της βιβλικής Εύας. Ο μύθος της Πανδώρας, όχι τόσο ως αρχετυπικής μορφής, μητέρας όλων των γυ ...

                                               

Πειθώ (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η Πειθώ ήταν η θεά που προσωποποιούσε την πειθώ, τη μεγάλη και πολύπλευρη δύναμη του ανθρώπινου λόγου. Η Πειθώ ωστόσο εμφανίζεται αρχικώς ως θεότητα όχι του λόγου, αλλά της ερωτικής δράσεως, δηλαδή του έρωτα και του γάμου. ...

                                               

Περικλύμενος

Με το όνομα Περικλύμενος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας: Περικυκλωμένος του Νηλέα, γιος του Νηλέως που έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Αυτός ο Περικλύμενος ήταν εγγονός του Ποσειδώνα, και είχε πάρει από τον ...

                                               

Πλειάδες (μυθολογία)

Οι Πλειάδες, συντρόφισσες της θεάς Άρτεμης, ήταν οι εφτά κόρες του Τιτάνα Άτλαντα και της Ωκεανίδας Πλειόνης που γεννήθηκαν στο όρος Κυλλήνη κατά την Ελληνική μυθολογία. Ήταν οι αδελφές των Εσπερίδων, των Υάδων, του Ύαντα και της Καλυψούς. Οι Πλε ...

                                               

Πλούτος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πλούτος ή "Άγγελος κτκ" είναι γνωστή μία θεότητα που προσωποποιούσε τον πλούτο και την αφθονία των αγαθών. Στη Θεογονία του Ησιόδου ο Πλούτος, που είχε γεννηθεί στην Κρήτη, αναφέρεται ως γιος της θεάς Δήμητρας ...

                                               

Πόθος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πόθος είναι γνωστή μία θεότητα που προσωποποιούσε τον ερωτικό πόθο για κάτι πέρα από τις δυνατότητές μας. Ο Πόθος ήταν γιος του Έρωτα και της θεάς Αφροδίτης ή, σύμφωνα με άλλη παράδοση, γιος του Ζεφύρου και της ...

                                               

Πρίαπος

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Πρίαπος είναι θεός της γονιμότητας, προστάτης των υποζυγίων και οικόσιτων ζώων, των καρποφόρων φυτών, των κήπων και των ανδρικών γεννητικών οργάνων. O. Είναι υιός του Διονύσου και της Αφροδίτης. Γλυπτά του Πρι ...

                                               

Σαρπηδόνας

Με το όνομα Σαρπηδόνας είναι γνωστά τρία πρόσωπα στην ελληνική μυθολογία, όλα γιοι θεών, τα εξής: Γιος του Δία και της Ευρώπης, αδελφός του Μίνωα και του Ραδάμανθυ. Ο Σαρπηδόνας πήγε στη Μικρά Ασία, έγινε βασιλιάς της Λυκίας και έζησε επί τρεις γ ...

                                               

Τελετή (μυθολογία)

Η Τελετή κατά την Ελληνική Μυθολογία ήταν κόρη του Διονύσου και της Νικαίας. Λάτρευε τους νυκτερινούς χορούς, τις εορτές και διασκεδάσεις κι ευχαριστιόταν ν΄ ακούει τους ήχους των κροτάλων παρακολουθώντας από μικρή τον πατέρα της. Όπως καταγράφει ...

                                               

Τροφώνιος

Ο Τροφώνιος ήταν μυθικός αρχιτέκτονας της αρχαιότητας. Mαζί με τον αδελφό του Αγαμήδη χρησιμοποίησε τον λίθο στην κατασκευή μνημείων, σε αντικατάσταση των πλίνθων και των ξύλων. Ανάμεσα στα μνημεία που τους αποδίδονται είναι ο ναός του Απόλλωνα σ ...

                                               

Ύπνος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο Ύπνος ήταν θεός ή δαίμονας, που αποτελούσε την προσωποποίηση του ύπνου. Σύμφωνα με τον Ησίοδο στη Θεογονία, ο Ύπνος και ο δίδυμος αδελφός του, ο Θάνατος, ήταν "δεινοί Θεοί" που κατοικούσαν στον Τάρταρο, παιδιά της Νύχτα ...

                                               

Φήμη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, αλλά και κατά τους ιστορικούς χρόνους, η Φήμη ήταν η προσωποποίηση της μετάδοσης του λόγου, των παραδόσεων, των εξιστορήσεων κ.λπ. Τη θεωρούσαν δευτερεύουσα θεά της αναγγελίας των νικών, κυρίως των αθλητικών αγώνων. Για τ ...

                                               

Φιλότης (μυθολογία)

Η Φιλότης ήταν θεότητα της ελληνικής μυθολογίας και θρησκείας, η οποία αποτελούσε την προσωποποίηση του σαρκικού έρωτα. Στα αρχαία ελληνικά, η λέξη φιλότης σήμαινε κυρίως τη φιλία, την αγάπη και τη στοργή, ενώ δεν ήταν άγνωστη και η χρήση της με ...

                                               

Χάριτες

Στην ελληνική μυθολογία, οι Χάριτες ήταν οι θεές της γοητείας, της ομορφιάς, της φύσης, της ανθρώπινης δημιουργικότητας και της γονιμότητας. Ως Χάριτες αναφέρονται η Αγλαΐα η νεότερη, η Ευφροσύνη και η Θάλεια, αλλά ορισμένες φορές αναφέρονται και ...

                                               

Χρόνος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο Χρόνος ήταν μία ασώματη αρχέγονη θεότητα που προσωποποιούσε την έννοια του χρόνου. Παρότι ασώματος, παριστανόταν ωστόσο και ως τέρας με σώμα φιδιού και τρία κεφάλια: ανθρώπου άνδρα, ταύρου και λιονταριού. Ο Χρόνος και η ...

                                               

Ώρες (μυθολογία)

Ήταν θυγατέρες του Δία και της Θέμιδος, αδελφές των τριών Μοιρών και των Νυμφών που κατοικούσαν στον Ηριδανό ποταμό. Στην Αθήνα αναφέρονταν ως Θαλλώ, Αυξώ και Καρπώ. Στον Ησίοδο αναφέρονται ως Ευνομία, Δίκη και Ειρήνη. Έργο τους ήταν να παρακολου ...

                                               

Ρωμαϊκές θεότητες

Μια ομάδα δώδεκα θεών που ονομάζονταν dii consentes τιμάτο ιδαίτερα από τους Ρωμαίους και αποτελείτο από τους: Γιούπιτερ/Δία, Γιούνο/Ήρα, Μινέρβα/Αθηνά, Βέστα/Εστία, Κέρες/Δήμητρα, Ντιάνα/Άρτεμη, Βένους/Αφροδίτη, Μαρς/Άρη, Μερκούριους/Ερμή, Νεπτο ...

                                               

Άκις (μυθολογία)

Ο Άκις ήταν ποτάμια θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας. Σύμφωνα με τον Οβίδιο ήταν το πνεύμα του ενός αρχαίου ποταμού που πήγαζε από την Αίτνα στην Σικελία. Ήταν γιος του Φαύνου και της νύμφης Συμαιθίδας, κόρης του ποταμού Συμαιθού της Σικελίας. Ο Ά ...

                                               

Άκκα Λαρεντία

Η Άκκα Λαρεντία, σπανιότερα αναφερόμενη ως Άκκα Λαρεντίνα, ήταν γυναίκα και αργότερα θεά της ρωμαϊκής μυθολογίας, η οποία εορταζόταν στις 23 Δεκεμβρίου.

                                               

Άννα Περέννα

Η Άννα Περέννα ήταν αρχαία θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας. Η θεότητα αυτή ήταν προσωποποίηση του κύκλου του έτους, όπως υποδηλώνει και η επωνυμία της, από το per annum, δηλαδή κάτι σαν "Άννα η Ετησία".

                                               

Αουρόρα

Στη ρωμαϊκή μυθολογία, η Αουρόρα είναι η προσωποποίηση της αυγής. Αντιστοιχεί με την ελληνική θεότητα Ηώ και με την ετρουσκική Θέσαν, θεότητα της αυγής και της ζωής. Η Αουρόρα θεωρείται σαν μια όμορφη γυναίκα που πετάει πάνω από τον ουρανό αναγγέ ...

                                               

Γιουστίτια

Η Γιουστίτια ήταν η θεά Δικαιοσύνη στη Ρωμαϊκή μυθολογία, ενώ στην Ελληνική μυθολογία ταυτίζεται με τη Θέμιδα. Θεωρούνταν η ενσάρκωση της θείας τάξης και η προσωποποίηση της δικαιοσύνης στην ρωμαϊκή νομοθεσία. Απεικονίζεται κρατώντας τους ζυγούς ...

                                               

Εύανδρος

* Για άλλα πρόσωπα με το ίδιο όνομα, δείτε Εύανδρος αποσαφήνιση. Ο Εύανδρος στην Ελληνική μυθολογία ήταν ένας θρυλικός ήρωας από την Αρκαδία που έφερε στην Ιταλία το Ελληνικό δωδεκάθεο, τους νόμους και το αλφάβητο. Ίδρυσε την πόλη Παλλάντιον και ...

                                               

Επόνα

Στη ρωμαϊκή και γαλατική μυθολογία, η Επόνα ήταν προστάτιδα των αλόγων και γενικότερα των υποζυγίων, όπως δηλώνει και το όνομά της. Θεωρούνταν θεότητα που σχετιζόταν με τη γονιμότητα, αν και κάποιες πηγές αναφέρουν και τον ρόλο της ως ψυχοπομπού ...

                                               

Ερσιλία

Στη ρωμαϊκή μυθολογία η Ερσίλια, ή Ερσιλία ήταν μία από τις Σαβίνες παρθένες που είχαν απαχθεί, σύζυγος κατόπιν του Ρωμύλου, η οποία μετά τον θάνατο της θεοποιήθηκε. Μεσολάβησε με επιτυχία στον πόλεμο ανάμεσα στους Ρωμαίους και Σαβίνους συμφιλιών ...

                                               

Ιππόλυτος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο Ιππόλυτος ήταν γιος του Θησέα και της αμαζόνας Ιππολύτης. Αργότερα ο Θησέας παντρεύτηκε τη Φαίδρα κι έτσι ο Ιππόλυτος απέκτησε μητριά.

                                               

Λούπερκους

Ο Λούπερκους ήταν πρώιμη θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας. Ο Λούπερκους ήταν ποιμενικός θεός προστάτης των βοσκών και των κοπαδιών από τα άγρια ζώα. Κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου γίνονταν προς τιμήν του τα Λουπερκάλια Lupercalia. Ο Λούπερκους συν ...

                                               

Ρωμύλος και Ρώμος

Ο Ρωμύλος και ο Ρώμος σύμφωνα με τον Στράβωνα στα Γεωγραφικά, ήταν δίδυμα αδέλφια και ήρωες και θεότητες της Ρωμαϊκής μυθολογίας. Αναφέρονται ως οι ιδρυτές και πρώτοι βασιλιάδες της Ρώμης. Γυναίκα του Ρωμύλου ήταν η Ερσιλία. Ο φόνος του Ρώμου από ...

                                               

Σάγκος

Ο Σάγκος ήταν πρώιμη θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας, Σαβίνικης ή Ετρούσκικης καταγωγής. Ήταν θεός που προστάτευε τους όρκους του γάμου, την φιλοξενία, την νομοθεσία, το εμπόριο, και τις ιδιωτικές συμφωνίες, τα συμβόλαια. Ορισμένες φορές ορκίζοντ ...

                                               

Τουτέλα

Η Τουτέλα, ήταν μια δευτερεύουσα θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας, που λατρεύονταν ως ανεξάρτητη θεά κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Συχνά της αποδίδονταν τιμές ως θεά προστάτιδα ενός τόπου με τον τύπο Tutela huius lo ...